تمرینات انعطافپذیری: تمریناتی برای افزایش دامنه حرکتی و جلوگیری از آسیب
کششهای ایستا یکی از رایجترین و مؤثرترین روشها برای بهبود انعطافپذیری هستند. در این نوع کشش، حضرات بت یک وضعیت کششی به آرامی گرفته شده و برای مدت زمان مشخصی (معمولاً 20-30 ثانیه) نگه داشته میشود. هدف از کششهای ایستا، افزایش طول عضلات و کاهش تنش در آنها است.
برای والیبالیستها، کششهای ایستا برای عضلات شانه (مانند کشش عرضی بازو)، عضلات پشت (مانند خم شدن به جلو و لمس انگشتان پا)، عضلات همسترینگ (مانند کشش همسترینگ نشسته با پای صاف) و عضلات چهار سر ران (مانند کشش چهار سر ران ایستاده) بسیار مفید هستند.
توصیه میشود که کششهای ایستا پس از تمرین یا مسابقه، زمانی که عضلات گرم هستند، انجام شوند. انجام کششهای ایستا قبل از فعالیت شدید ممکن است عملکرد قدرتی را به طور موقت کاهش دهد.
با انجام منظم کششهای ایستا، والیبالیستها میتوانند به تدریج دامنه حرکتی مفاصل خود را افزایش داده و احساس راحتی و آزادی بیشتری در حرکات خود داشته باشند.
برچسب: ،
