هایپرتروفی: رشد و افزایش اندازه سلولهای عضلانی
هایپرتروفی به فرآیند رشد و افزایش اندازه سلولهای عضلانی اشاره دارد. onjabet این سازگاری فیزیولوژیکی در پاسخ به تمرینات مقاومتی، به ویژه بدنسازی، رخ میدهد و منجر به افزایش حجم عضلات میشود. هایپرتروفی، برخلاف هایپرپلازی (افزایش تعداد سلولهای عضلانی که در انسان بالغ نقش چندان مهمی ندارد)، مکانیسم اصلی برای بزرگتر شدن عضلات در اثر تمرین است.
رشد سلولهای عضلانی در هایپرتروفی ناشی از افزایش سنتز پروتئینهای عضلانی (Muscle Protein Synthesis - MPS) و کاهش تجزیه پروتئینهای عضلانی (Muscle Protein Breakdown - MPB) است. تمرینات مقاومتی باعث ایجاد آسیبهای میکروسکوپی در فیبرهای عضلانی میشوند. بدن در پاسخ به این آسیبها، فرآیند ترمیم و بازسازی را فعال میکند که منجر به ساخت پروتئینهای عضلانی جدید و در نتیجه، بزرگتر و قویتر شدن عضلات میگردد. تغذیه کافی، به ویژه مصرف پروتئین، نقش حیاتی در تامین مواد اولیه برای این فرآیند دارد.
دو نوع اصلی هایپرتروفی عضلانی شناخته شده است: هایپرتروفی میوفیبریلار و هایپرتروفی سارکوپلاسمی. هایپرتروفی میوفیبریلار شامل افزایش در اندازه و تعداد میوفیبریلها (رشتههای پروتئینی انقباضی در سلولهای عضلانی) است که منجر به افزایش قدرت و تراکم عضلات میشود. هایپرتروفی سارکوپلاسمی به افزایش حجم سارکوپلاسم (مایع درون سلولی عضله) و افزایش ذخایر گلیکوژن مربوط میشود که بیشتر باعث بزرگتر به نظر رسیدن عضلات میشود تا افزایش قدرت خالص. برنامههای تمرینی بدنسازی معمولاً ترکیبی از هر دو نوع هایپرتروفی را هدف قرار میدهند.
مکانیسمهای اصلی تحریک هایپرتروفی عضلانی شامل تنش مکانیکی (ایجاد شده توسط وزنه و انقباض عضلات)، استرس متابولیک (ناشی از تجمع متابولیتها در طول تمرین) و آسیب عضلانی (آسیبهای میکروسکوپی ناشی از تمرین) هستند. یک برنامه تمرینی موثر برای هایپرتروفی معمولاً شامل استفاده از وزنههای متوسط تا سنگین با تکرارهای متوسط (6-12 تکرار)، حجم تمرینی کافی و استراحت مناسب بین ستها است تا هر سه مکانیسم تحریک شوند و رشد عضلانی بهینه حاصل گردد.
برچسب: ،
