بهبود عملکرد تنفسی برای ورزشهای استقامتی
تنفس دیافراگمی، که به آن تنفس شکمی نیز گفته میشود، یک تکنیک تنفسی عمیق است که در آن به جای استفاده از عضلات قفسه سینه، 021 بت از عضله دیافراگم برای پر و خالی کردن ریهها استفاده میشود. این نوع تنفس کارآمدتر است زیرا امکان ورود حجم بیشتری از هوا به ریهها را فراهم میکند و در نتیجه اکسیژن بیشتری به عضلات در حال کار میرسد.
برای تمرین تنفس دیافراگمی، در یک وضعیت راحت بنشینید یا دراز بکشید. یک دست را روی سینه و دست دیگر را روی شکم خود قرار دهید. هنگام دم، سعی کنید شکم خود را به سمت بیرون منبسط کنید و دست روی شکم باید بالا بیاید، در حالی که دست روی سینه تا حد امکان ثابت میماند. هنگام بازدم، عضلات شکم خود را منقبض کنید و هوا را به آرامی از طریق دهان یا بینی خارج کنید.
تمرین منظم تنفس دیافراگمی به تقویت عضلات تنفسی، افزایش ظرفیت ریه و بهبود کارایی تنفس در طول ورزشهای استقامتی کمک میکند. با گذشت زمان، این نوع تنفس باید به یک عادت تبدیل شود و به طور خودکار در طول فعالیت بدنی رخ دهد.
ادغام تنفس دیافراگمی در طول تمرینات استقامتی میتواند به کاهش تنگی نفس، افزایش استقامت و بهبود عملکرد کلی ورزشی شما کمک کند.
برچسب: ،
